Przez teren Parku Kultury przebiegają fragmenty szlaków turystycznych PTTK - zielonego i czerwonego. Przekraczają one granicę Parku na skrzyżowaniu ul. Maślaków i Nowoursynowskiej. Na początku trasa obydwu szlaków jest wspólna, przebiega fragmentem drogi stanowiącej zachodnią granicę Parku. Po lewej stronie drogi duża polana z pawilonem rekreacyjno-sportowym i kortami. Przed pawilonem, od strony ul. Maślaków rośnie potężny, ponad 260-letni dąb szypułkowy "HETMAN", będący pomnikiem przyrody.

Niebawem szlaki rozwidlają się. Kontynuując spacer szlakiem zielonym wchodzimy ścieżką do lasu i po chwili dochodzimy do głębokiego jaru. Po lewej stronie grobli była niegdyś strzelnica, po jej prawej stronie znajduje się ostoja przyrody. Szlak wiedzie dalej koroną jaru, następnie obok naturalnych boisk i urządzeń rekreacyjnych do asfaltowej drogi. To ulica Trufli, która skręcając w lewo możemy dojść do bocznego wejścia do Ogrodu Botanicznego PAN. Szlak natomiast dochodzi do pętli MZA i ulicami Prawdziwka i Sadową wkracza na tereny Klarysewa.

Po rozwidleniu szlak czerwony skręca w lewo i wiedzie drogą obok wejścia głównego do pawilonu. Korty tenisowe, siłownia, kręgielnia, bilard, sauna, solarium oraz sala restauracyjna, barek i letni taras zapewniają wszechstronne możliwości wypoczynku. Wychodzimy z pawilonu i zbliżając się do części centralnej Parku po lewej stronie mijamy plac gier z boiskami do siatkówki plażowej, siatkówki, boiskami do mini golfa, następnie Ogród zabaw dla dzieci, Bar "Pod Jaskółką" i nasadzenia ogrodu regularnego z fontanną.

Jesteśmy w części centralnej Parku. Po prawej stronie widoczna kopuła letniego amfiteatru, następnie w lewo od niego zespół domków turystycznych i basen kąpielowy. Obok klombu centralnego drewniany budynek klubowy dawnego "Polskiego Country Clubu", za nim Restauracja i Bar "Pod Sosnami" i 50 metrów dalej drewniana altanka - dawna budka kasjera (pozostałość po przedwo- jennyn polu golfowym). Schodzimy w dół na pętlę MZA. Zbaczając kilkaset metrów ze szlaku (w prawo od pętli; patrz mapa) natrafimy tuż nad brzegiem skarpy na zachowane w doskonałym stanie pozostałości okopów i rowów łącznikowych z czasów ostatniej wojny.

Wracając na szlak dochodzimy nim do Powsina, który od XIII w. znany jest jako osada - własność Boguszy Miecławica. Od 1368 r. miasto prywatne oparte na prawach chełmińskich. Pierwsza parafia i drewniany kościół powstają w XV w. W 1725 roku powstaje kościół p.w. św. Elżbiety, którego proboszczem pod koniec XVIII wieku jest poeta, prozaik i kaznodzieja J.P.Woronicz. Z jego inicjatywy w roku 1810 powstają parafialne: szkoła i ośrodek pomocy.

Obecnie kościół św. Elżbiety to sanktuarium Matki Boskiej Tęskniącej, z XVII-wiecznym "cudownym" obrazem, koronowanym w 1998 roku diademami papieskimi.